Voor Pat Metheny is jazz vooral muziek van de straat

"Ik wacht al veertig jaar op iets anders dan boem-tsjak boem-tsjak."

Pat Metheny maakt jazz voor het volk. Hij werkte met jazzhelden als Sonny Rollins en Herbie Hancock, met de minimalist Steve Reich en met David Bowie.

by Koen Schouten, July 10, 2003 for Draai om je oren - Jazz en meer - Weblog


Het is één uur 's nachts in de Duitse havenstad Kiel, tegen de grens van Denemarken. Meestergitarist Pat Metheny heeft zojuist een vlammend concert gegeven. Overdag heeft hij uitgebreid gerepeteerd met de twee jonge Duitse musici die hem hebben begeleid. "Ik ga nu naar mijn hotel, nog een uurtje of twee, drie studeren", zegt de 48-jarige Amerikaan opgewekt. Het is zomaar een dag uit de tournee die Metheny deze maand langs zes Europese festivals voert. Op vijf ervan is hij Artist in Residence, wat betekent dat hij er als publiekstrekker meerdere concerten per dag geeft, op eigen verzoek met louter lokale musici. Op het North Sea Jazz Festival speelt hij komend weekeinde met zes Nederlandse groepen.

Boerendorp De onophoudelijke werkdrift van Patrick Bruce Metheny is de stabiele factor in een eclectische carrière. Hij groeide op in het boerendorp Lee's Summit in de staat Missouri. Zijn vader was de lokale autohandelaar. Na aanvankelijk op trompet te zijn begonnen, in navolging van zijn vader en zijn oudere broer, wisselde Pat op zijn veertiende naar gitaar. Binnen een jaar speelde hij bebop in de jazzclubs van Kansas City. Als tiener trad hij vijf à zes dagen in de week op. "Er waren gewoon weinig andere gitaristen. En ik speelde wel aardig." Tot tien jaar geleden gaf Metheny driehonderd concerten per jaar. Nu doet hij het rustiger aan en zijn het er ongeveer de helft.

Verslavend Na dames van middelbare leeftijd, idolate dertigers - waaronder een enkele look-alike - en schuchtere tieners blij te hebben gemaakt met een handtekening of een origineel Pat Metheny-plectrum, neemt Metheny plaats in zijn kleedkamer. Zoals altijd uiterst casual gekleed: korte broek, gympies, t-shirt. Het karakteristieke pluizige haar omlijst een gebruind gezicht. Vanavond was het eerste concert na een paar weken vakantie en het doet de gitarist zichtbaar goed om weer te hebben opgetreden. "Niets zo verslavend als spelen voor publiek."

continue

Aanbevolen cd's: 'Bright Size Life' (1975), 'Pat Metheny Group' (1978), '80/81' (1981), 'Song X' (1985, met Ornette Coleman), 'Still Life Talking' (1987), 'Question And Answer' (1989), 'The Road To You' (1993), 'We Live Here' (1994), 'Trio 99>00' (2000), 'One Quiet Night' (2003).

Dit artikel verscheen eerder in de Volkskrant van 10 juli 2003 Op dit artikel berust copyright! © 2003 Schouten, Koen


© hepcat1950 TOP last update: October 7, 2005